Pokazują, jakie działania powinna podjąć placówka, nauczyciele, ale również rodzice, aby wspomóc rozwój i funkcjonowanie dziecka. Jednocześnie należy podkreślić, że jest to często dokument czytany i traktowany dość wybiórczo. Dyrektor koncentruje się na tym, jakie formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej poradnia zaleciła dziecku, wychowawca skupia się na liście dostosowań, a nauczyciele sprawdzają, czy powinni np. wydłużyć dziecku czas pracy. Tymczasem opinia powinna być czytana jako całość, od pytań diagnostycznych, przez opis mechanizmów funkcjonowania dziecka, aż po zalecenia do pracy z nim. Dopiero po połączeniu tych wszystkich elementów możliwe jest zrozumienie, dlaczego uczeń doświadcza określonych trudności, w jakich warunkach pracuje i funkcjonuje najbardziej efektywnie i jakie działania podejmowane przez nauczycieli mają szansę przynieść największe efekty w codziennej pracy dydaktyczno-wychowawczej.
Należy więc bardzo mocno podkreślić, że prawidłowa praca z opinią z poradni psychologiczno-pedagogicznej nie polega tylko na przepisaniu jej zaleceń do dokumentacji. Chodzi przede wszystkim o to, aby przełożyć język diagnozy na konkretne decyzje organizacyjne, dydaktyczne i wychowawcze.
Pierwszym zadaniem, jakie stoi przed dyrektorem, jest sprawdzenie, jaki dokładnie zakres obejmuje opinia, która wpłynęła do placówki. Jest to bardzo szerokie pojęcie i może ono oznaczać różne trudności dziecka. Opinia może wskazywać, że u dziecka zostały zauważone specyficzne trudności w uczeniu się i w związku z tym zaleca się:
- potrzebę dostosowania wymagań edukacyjnych,
- objęcie dziecka pomocą psychologiczno-pedagogiczną,
- objęcie zindywidualizowaną ścież...
Dołącz do 3000 + czytelników, którzy nieustannie pogłębiają swoją wiedzę z zakresu dotacji, prawa oświatowego, zarządzania placówką i nowoczesnych rozwiązań edukacyjnych.
Otrzymuj co 2 miesiące gotowe rozwiązania do wdrożenia w placówce oświatowej, zgodne z wymogami MEN oraz organy kontrolujących rozliczanie dotacji oświatowych.