Jak stworzyć kącik sensoryczny w przedszkolu?

W praktyce

Wyobraźmy sobie sytuację – zwykły poranek, dzieci przychodzą do przedszkola, witają się, śmieją, rozmawiają, ktoś zaczyna płakać, ktoś inny rzuca zabawkami, w tle słychać muzykę, a w pomieszczeniu często unoszą się zapachy śniadania. Niektórym dzieciom to nie przeszkadza i świetnie odnajdują się w takich warunkach. Niestety, coraz większa grupa ma trudności z odbiorem dochodzących do nich bodźców i opisana przestrzeń bywa zbyt intensywna i przytłaczająca. Dlatego bardzo ważne jest świadome projektowanie dostępnej przestrzeni oraz dostosowanie jej do potrzeb wszystkich dzieci.

Co ciekawe, wiele rozwiązań można wdrożyć zarówno w przedszkolu, jak i w domu. Odpowiednio zorganizowana sala, dostęp do prostych narzędzi regulacyjnych i uważność dorosłego mogą znacząco obniżyć poziom napięcia i poprawić funkcjonowanie dziecka w grupie.

Dlaczego sala przedszkolna bywa zbyt trudna?

Jak już wspomniano, część dzieci świetnie sobie radzi w przedszkolu – nie przeszkadza im hałas, kolory, dekoracje, inne dzieci czy np. dodatkowe wydarzenia, przedstawienia czy koncerty. Jednak to wszystko dla innych dzieci może stanowić dość znaczący element wpływający na przeciążenie układu nerwowego. Jest to związane w dużym stopniu z faktem, że mózg dziecka jest jeszcze niedojrzały i nie filtruje jeszcze wszystkich bodźców w pełni sprawnie. Co to oznacza w praktyce? Dziecko może jednocześnie zwracać uwagę na różne dźwięki generowane w pomieszczeniu, np. na rozmowę nauczycieli, szuranie krzesłami czy krzyki kolegów, dostrzega każdy ruch w sali i przez to ma problem ze skupieniem się na wykonywanym zadaniu. W przypadku nadwrażliwości dotykowej może zwracać uwagę na metki w ubraniach, skarpetki czy przypadkowy dotyk. Wszystkie te bodźce będą równie ważne, a to oznacza, że dziecko otrzymuje zbyt dużo danych, żeby móc je we właściwy sposób porządkować i przetwarzać. 
Ważne, żeby mieć świadomość, że przeciążenia u dziecka często nie widać od razu, może mieć ono charakter odroczony. Można zauważyć, że dziecko rano funkcjonuje lepiej niż w dalszej części dnia. W połowie dnia powoli zaczyna się rozregulowywać, a pod koniec dnia pojawia się najczęściej mocna reakcja – złość, płacz, wycofanie. Należy pamiętać, że nie jest to konsekwencja jednej konkretnej sytuacji, a kumulacji bodźców. 
Dziecko, które jest narażone na takie sytuacje, może prezentować następujące zachowania, np. nie słucha, przeszkadza, nie może usiedzieć na swoim miejscu, wybucha „bez powodu”. Czasem pojawia się poszukiwanie dodatkowej aktywności ruchowej, żeby się przynajmniej w niewielkim zakresie wyregulować. Zachowanie jest więc komuni...

Pozostałe 90% treści jest dostępne tylko dla Prenumeratorów.

Dołącz do 3000 + czytelników, którzy nieustannie pogłębiają swoją wiedzę z zakresu dotacji, prawa oświatowego, zarządzania placówką i nowoczesnych rozwiązań edukacyjnych.

Otrzymuj co 2 miesiące gotowe rozwiązania do wdrożenia w placówce oświatowej, zgodne z wymogami MEN oraz organy kontrolujących rozliczanie dotacji oświatowych.

artykułów online
12 lat doświadczenia
Dostęp online i offline
120 numerów archiwalnych
190 dokumentów online
25 autorów – specjalistów
Forum Placówek Niepublicznych • Prenumerata już od 399 zł/rok

Przypisy

    POZNAJ PUBLIKACJE Z NASZEJ KSIĘGARNI