Dołącz do czytelników
Brak wyników

Orzecznictwo w praktyce

8 kwietnia 2021

NR 84 (Kwiecień 2021)

Finansowanie dotacją wydatków na wycieczki i remonty
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2020 r. (VIII SA/Wa 65/20)

26

W omawianym wyroku sąd orzekł, że dotacja może być wykorzystana w celu dofinansowania wszystkich zadań, w tym także różnego rodzaju zajęć, które bezpośrednio nie zostały sfinansowane przez rodziców. Służy temu zasada tzw. braku podwójnego finansowania.

Sprawa rozpoczęła się od decyzji wójta gminy, który działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 60 pkt 1, art. 61, 67 i 252 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych, określił prowadzącemu niepubliczną jednostkę oświatową wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przez organ prowadzący oraz nakazał dokonanie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, na rachunek bankowy gminy.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że strona otrzymała z budżetu gminy dotację podmiotową w 2018 r. na działalność oświatową, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Dotacja ta zgodnie z art. 35 ust. 1 wspomnianej ustawy mogła zostać przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących związanych z kształceniem, wychowaniem i opieką, w tym profilaktyką społeczną ponoszoną przez przedszkole. Kontrola przeprowadzona przez upoważnionych pracowników gminy wykazała, że nie wszystkie wydatki bieżące przedszkola z 2018 r. można uznać za zasadne, celowe, oszczędne i bezpośrednio związane z kształceniem, wychowaniem i opieką.

Jakie wydatki zostały zakwestionowane?

Wójt zakwestionował przedstawioną w trakcie kontroli do rozliczenia fakturę VAT za wykonanie wskazanych w niej prac remontowych. Organ I instancji wskazał, że zawieranie przez stronę umowy, z której nie wynika zakres prac wykonywanych, oraz planowanie remontów bieżących z wyprzedzeniem jest niezasadne. Jeśli bowiem zachodzi potrzeba drobnych prac remontowych, to należy te wydatki ujmować w miesiącu wystąpienia danego remontu.
Za kolejny wydatek niezasadny uznano wykonanie renowacji podłogi wraz z materiałami, do faktury nie przedłożono bowiem umowy na wykonanie prac remontowych oraz protokołu odbioru. Jednostka rozpoczęła działalność we wrześniu 2017 r., a więc podłogi w salach powinny spełniać wszystkie wymogi powiatowej stacji sanitarno-epidemiologicznej na ten dzień. Zatem, w ocenie wójta, po krótkim okresie działalności podłoga nadal winna być przydatna do użytku.
Kontrolujący zakwestionowali również zakup porcelanowego serwisu obiadowego. Z wyjaśnień strony wynika bowiem, że serwis obiadowy używany jest w celach reprezentacyjnych dla gości jednostki, a dzieci spożywają posiłki na innych talerzykach. Zakup tego rodzaju należy uznać w świetle art. 44 ust. 3 ustawy o finansach publicznych oraz art. 35 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych za niekwalifikowalny, a więc taki wydatek należy sfinansować z własnych środków przedszkola.
Kontrola uznała za niezasadne wydatki związane z wycieczkami oraz usługami przewozowymi uczniów do parku rozrywki, kina i teatru. Takie wydatki, w ocenie organu I instancji dotyczą bowiem „atrakcji” dla dzieci, które z zasady są odpłatne i oparte na zasadzie dobrowolności związanej z koniecznością wniesienia opłaty przez opiekunów dzieci. Uwzględnienie tych wydatków w ramach dotacji oświatowych dla placówek niepublicznych doprowadziłoby do bezpodstawnego uprzywilejowania placówek niepublicznych w stosunku do placówek publicznych, gdzie wydatki za takie wycieczki są pokrywane przez rodziców. Zatem niepubliczne przedszkole, pobierając opłaty od rodziców, może sfinansować tego typu wydatki właśnie z tych opłat, a nie z dotacji.

Odwołanie i decyzje SKO

Strona wniosła odwołanie od tej decyzji. Zdaniem organu prowadzącego niepubliczną jednostkę wójt dokonał bowiem błędnej wykładni art. 35 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych i w konsekwencji niewłaściwie go zastosował w stanie faktycznym sprawy. Odwołujący się, wnosząc o uchylenie decyzji wójta, zarzucił wydanie jej w wyniku wadliwie przeprowadzonej kontroli, w oparciu o nierzetelnie i nieobiektywnie ustalony stan faktyczny oraz niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy.
Samorządowe kolegium odwoławcze zgodziło się z organem I instancji, że wydatki przeznaczone na wycieczki oraz usługi przewozowe uczniów do parku rozrywki, kina oraz teatru nie mogą zostać uznane w myśl powołanych wyżej przepisów za wydatki kwalifikowane, które mogą być rozliczone z dotacji. Co prawda wydatki te są pośrednio związane z działalnością w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, jednak brzmienie art. 35 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych nie pozwala na finansowanie w ramach dotacji wszystkich wydatków ponoszonych na realizację wymienionych wyżej zadań jednostki, lecz tylko tych z nich, które są przeznaczone na cele wymienione w przywołanym przepisie. Kolegium stwierdziło, podobnie jak uprzednio wójt, że uwzględnienie tych wydatków w ramach dotacji oświatowych dla placówek niepublicznych doprowadziłoby do bezpodstawnego uprzywilejowania placówek niepublicznych w stosunku do placówek publicznych, co byłoby niezgodne z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP). Nie...

Artykuł dostępny dla Prenumeratorów.

Kup dostęp

Przypisy