Jeszcze w maju 2025 roku opublikowano podstawowe kierunki realizacji polityki oświatowej państwa na rok szkolny 2025/2026. Ze względu na szczególną rolę tego dokumentu, stanowiącego istotne narzędzie koordynowania działań w zakresie polityki oświatowej państwa w danym roku szkolnym, wszystkie jednostki systemu oświaty powinny zapoznać się z jego treścią i uwzględnić zawarte w nim wytyczne podczas planowania pracy na kolejny rok szkolny.
Dział: W praktyce
Pierwsza lekcja po wakacjach to wyjątkowy moment, który decyduje o atmosferze w klasie przez kolejne miesiące. Początek roku szkolnego to ważny czas nie tylko dla uczniów, ale również dla nas nauczycieli. Z doświadczenia wiem, że te pierwsze godziny spędzone razem mają ogromny wpływ na budowanie relacji, które później przekładają się na efektywność nauczania.
Przestrzeń klasowa to miejsce, w którym uczniowie spędzają bardzo dużo czasu. W czasie czterdziestopięciominutowych zajęć, ale też często w czasie przerw nie opuszczają klas, zwłaszcza jeśli mówimy o dzieciach w klasach I–III. Wiedząc o tym, ale również mając na uwadze fakt, że coraz więcej uczniów mierzy się z różnego rodzaju trudnościami rozwojowymi, powinniśmy zastanowić się nad tym, w jaki sposób zaaranżować przestrzeń, żeby każde dziecko czuło się tam spokojnie i przyjemnie. Dlaczego jest to takie ważne?
Lata edukacji szkolnej to ogromna część życia, którą młodzi ludzie spędzają w murach szkolnych. To właśnie dlatego szkoła przyszłości musi być czymś więcej niż tylko miejscem przekazywania wiedzy. Badania PISA pokazują niepokojący trend – polscy uczniowie często czują się w szkole obco i źle. To jasny sygnał, że warto przemyśleć, po co jest szkoła w dzisiejszych czasach.
Nie powinno być zaskoczeniem dość powszechne stwierdzenie, że współpraca szkoły lub przedszkola z organizacją pozarządową wynika przede wszystkim z potrzeby serca i altruizmu. Dla wielu dyrektorów, nauczycieli i liderów edukacji chęć przekazania swoim uczniom choćby części z obszernego katalogu chwalebnych postaw i godnych naśladowania cech powszechnie kojarzonych z NGO1 jest wystarczająco silną motywacją, aby szukać partnerów społecznych i pól do współpracy z nimi.
STEAM to przede wszystkim kompleksowe podejście do nauczania, które przygotowuje uczniów do wyzwań przyszłości, kształtuje kompetencje XXI wieku. To interdyscyplinarne podejście wspiera rozwój umiejętności uczniów niezbędnych w dynamicznie zmieniającym się świecie.
Niebawem w jednostkach oświatowych zacznie się czas tzw. ruchu kadrowego, podczas którego podejmowane będą decyzje dotyczące m.in. ewentualnych redukcji etatów wśród pracowników pedagogicznych. Zwolnienie pracownika stanowi ostateczność, jednak w wielu przypadkach istnieje możliwość skorzystania z innych rozwiązań prawnych pozwalających na zachowanie zatrudnienia, choćby w ograniczonym zakresie.
W szkołach jest coraz więcej dzieci, które mają różnego rodzaju trudności i zaburzenia. Priorytetem staje się więc zadbanie o realizację pomocy psychologiczno-pedagogicznej na terenie placówki i udzielenie tym wszystkim dzieciom odpowiedniego wsparcia. Jest ono w szczególności związane z organizacją przestrzeni zgodnie z potrzebami i możliwościami uczniów z trudnościami.
Nie sposób precyzyjnie wskazać lub przesądzić, co ostatecznie ukształtowało postrzeganie cyberprzestrzeni przez ogół Polaków. Podobnie daremną próbą jest wskazanie, kto do rzeczonego ogółu przynależy, a kto wymyka się jego ramom. Bezdyskusyjne natomiast jest to, że niekończący się ciąg cyfr zero i jeden (czyli bitów) na czarnym lub zielonym tle, zainspirowany filmem Matrix, odpowiada w znacznej mierze wyobrażeniom milionów mieszkańców kraju
nad Wisłą o cyfrowym świecie. Zresztą nie tylko ich.
Edukacja przedszkolna i wczesnoszkolna może się zmienić dzięki metodologii STEAM. Programy edukacyjne otwierają przed nauczycielami nowe możliwości w zakresie innowacyjnego nauczania.
W drugiej części naszego artykułu przyglądamy się bliżej wymaganiom i procedurom związanym z postępowaniem egzaminacyjnym na stopień nauczyciela mianowanego i dyplomowanego. W ostatnich latach zmiany w ścieżce awansu budzą wiele emocji – sprawdźmy więc, jakie kryteria i wyniki decydują dziś o sukcesie na kolejnych etapach kariery.
Tematyka edukacyjna weszła na stałe do debaty publicznej, co oczywiście cieszy, choć ton i zakres tych sporów pozostawia niekiedy wiele do życzenia. Jednak w ferworze dyskusji nad sprawami bieżącymi zbyt rzadko przebija się temat bardzo ważny dla funkcjonowania i rozwoju edukacji w naszym kraju – szkolnictwo niepubliczne. Postanowiliśmy więc zadać sobie pytanie, dlaczego tak jest. Dlaczego kwestia funkcjonowania szkół niepublicznych, których udział w polskim systemie edukacji sukcesywnie się zwiększa, zajmuje tak niewiele miejsca w publicznej debacie. Czy to niedopatrzenie, czy wręcz przeciwnie – celowe ignorowanie? Czy podział na oświatę publiczną i niepubliczną ma w dalszym ciągu rację bytu? Czy może czeka nas edukacja dwóch prędkości i „stomatologizacja oświaty”? Czy może to kolejny sztucznie rozdmuchany konflikt? Poszukując odpowiedzi na te – i inne pojawiające się pytania – przyjrzyjmy się sytuacji formalnoprawnej, strukturze i funkcjonowaniu placówek niepublicznych w Polsce.